آموزش یک مدل زبانی برای پیشنهاد دادن بهبودهای واقعی به مدلهای زبانی دیگر، بدون هزینهی سرسامآور آزمایش
مدلهای زبانی را برای خودکار کردن پژوهش هوش مصنوعی به کار میبرند، مثلاً برای پیشنهاد تغییری در معماری یا دادهی یک مدل دیگر. اما یاد دادن این مهارت با یادگیری تقویتی گران است: باید دهها هزار پیشنهاد را امتحان کرد و هر امتحان میتواند یک دور کامل آموزش مدل با
آموزش یک مدل ایجنتی برای مهندسی یادگیری ماشین، با پاداش دادن به «پنجره»های بین دو آزمایش
وقتی یک ایجنت خودش کار مهندسی یادگیری ماشین را انجام میدهد (داده آماده کند، مدل بسازد، آزمایش اجرا کند و از نتیجه یاد بگیرد)، هر آزمایش گران است و نتیجهاش حاصل چند تصمیم قبلی است. یک اجرای طولانی پر از این آزمایشهای پرهزینه است. پس سخت است بفهمیم کدام تصمیم
پاداش دادن به ایجنت جستوجو بر اساس دانستههایی که هر قدم واقعاً به دست آورده
ایجنتهای جستوجوی عمیق برای جواب دادن به سؤالهای پیچیده دهها بار جستوجو میکنند و صفحه میخوانند. در یادگیری تقویتی معمول، کل این مسیر فقط یک پاداش نهایی میگیرد، پس معلوم نیست کدام جستوجو مفید بوده. روشهای نظارت بر فرایند هم اعتبار هر قدم را به وضعیت ظا
ایجنت ناظری که وسط کار تشخیص میدهد سیستم از هدف دور شده و آن را برمیگرداند
ایجنتها و سیستمهای چندایجنتی در کارهای طولانی با ابزار، کمکم از هدف اصلی دور میشوند؛ مثلاً در یک جستوجو آنقدر دنبال یک جزئیات فرعی میروند که سؤال اصلی فراموش میشود. به این «رانش هدف» میگویند و هم منابع را هدر میدهد و هم نتیجه را خراب میکند. برنامهر
ایجنت کتابدار: پیش از رسیدن سؤالها، اسناد را به یک فضای کاری مرتب از فایلها تبدیل کن
استدلال روی اسناد طولانی برای مدلهای زبانی هنوز سخت است. روشهای بازیابی معمول واکنشیاند: فقط بعد از رسیدن سؤال دنبال تکههای مرتبط میگردند، پس سؤالهایی که به ترکیب چند سند نیاز دارند گیر میکنند. ساختارهای ازپیشساخته مثل گراف دانش هم با قاعدههای خشک ساخ
ادغام چند مدل متخصص در یک مدل، فقط با چند ساعت محاسبهی رو به جلو و بدون آموزش
برای اینکه مهارت چند مدل متخصص (مثلاً یکی برای ریاضی و یکی برای کد) در یک مدل جمع شود، معمولاً از تقطیر روی سیاست استفاده میکنند: مدل شاگرد پاسخ تولید میکند و از هر معلم بازخورد میگیرد. این کار برای هر معلم اجرای مدل، محاسبهی معلم و قدمهای آموزش لازم دار
ایجنتی که برای کار با کامپیوتر هم روی رابط گرافیکی کلیک میکند و هم کد اجرا میکند، و یاد گرفته کِی کدام
خودکارسازی واقعی دسکتاپ نه کاملاً تصویری است و نه کاملاً برنامهنویسی. ایجنت باید رابط کاربری را بفهمد و در عین حال فایلها، اسکریپتها و وضعیت سیستم را سریع دستکاری کند؛ مثلاً برای تغییر نام صد فایل، یک اسکریپت از صد بار کلیک بهتر است. آزمایشهای اولیهی نوی
مدل کوچکی که فقط کارش نوشتن در حافظهی بلندمدت است و در چند سیستم حافظه کار میکند
سیستمهای حافظهی بیرونی برنامههای مدل زبانی را از محدودیت پنجرهی کانتکست فراتر میبرند، اما کیفیتشان به مدلی بستگی دارد که در حافظه مینویسد: چه چیزی نگه داشته شود، با چه دقتی و شواهد تازه چطور وضعیت قبلی را بهروز کند. معمولاً یک مدل زبانی عمومی بزرگ با پر
ایجنت ترمینالی که به نوبت مسیرهای موفقش را بازنویسی میکند و سیاستش را بهتر میکند
ایجنتهایی که در ترمینال کار میکنند باید دو چیز را یاد بگیرند: نتیجهی یک بررسیکننده (موفق یا ناموفق) را به بهروزرسانی مفید مدل تبدیل کنند، و پیشرفت ناقص را به حل کامل تسک برسانند. مثلاً ایجنتی که نصف یک باگ را درست کرده، باید بفهمد چه چیزی کم است. روش Term
یادگیری تقویتی برای ایجنتهایی که کارشان در چند سشن جدا انجام میشود، مثل کامپکشن یا سابایجنت
بیشتر روشهای یادگیری تقویتی برای ایجنتها فرض میکنند کل مسیر در یک سشن و یک کانتکست پیوسته انجام میشود. اما در عمل، تکنیکهایی مثل کامپکشن کانتکست و ساختن سابایجنت مسیر را به چند سشن تقسیم میکنند. روش رایج این است که پاداش کل مسیر را به همهی سشنها یکسان
ساختن محیطهای تمرین برای ایجنتهای تحلیل داده از صفر: اول دنیای پشت فایلها، بعد خود فایلها
ایجنتهای داده با کدنویسی فایلهای ناهمگون را پردازش میکنند و از آنها نتیجهی تحلیلی میگیرند. آموزش این ایجنتها در مقیاس بزرگ سخت است: ساختن محیط گران است، دادهی واقعی محدودیت حریم خصوصی و مالکیت دارد، و بررسی درستی یافتههای باز وقتی حقیقت پشت داده معلوم
تقطیر تغییرات یادگیری تقویتی از معلم به شاگرد، فقط در جاهایی که جهت تغییر ثابت مانده
یکی از راههای انتقال اثر یادگیری تقویتی از یک مدل معلم به شاگرد این است که تفاوت احتمالهای معلم قبل و بعد از یادگیری تقویتی را روی پاسخهای خود شاگرد به عنوان نظارت به کار ببریم. اما این تفاوت نهایی نشان نمیدهد که ترجیحها در طول آموزش معلم پیوسته عوض شدها
یاد دادن به ایجنت کدنویسی که از اطلاعاتی که همین الان در کانتکستش هست استفاده کند
کدنویسی قابل اعتماد در سطح ریپو یعنی ایجنت نه فقط کد درست بنویسد، بلکه محدودیتها را در طول تعامل طولانی رعایت کند و به بازخورد ابزارها واکنش نشان دهد. تحلیل نویسندهها نشان داد ایجنتها اغلب به اطلاعاتی که همین حالا در کانتکست دارند عمل نمیکنند؛ مثلاً پیام خ
در آموزش با چند پاداش، هر پاداش فقط به توکنهایی برسد که واقعاً به آن مربوطاند
مدلهای زبانی بیشتر و بیشتر با چند پاداش قابل بررسی همزمان آموزش میبینند؛ مثلاً درستی و قالب یک فراخوانی ابزار، یا هر کدام از محدودیتهای یک دستور پیچیده. روش GDPO هر پاداش را جدا نرمال میکند، اما سیگنال هر پاداش را به طور یکسان روی کل پاسخ پخش میکند، در ح
یک سیاست واحد برای جستوجو، نوشتن و توقف در حافظه، با پاداش برای هر قدم
مدلهای زبانی برای جواب دادن بر اساس تاریخچههای طولانی، مثل گفتوگوهای چندسشنی یا اسناد بلند، به حافظهی بیرونی تکیه میکنند. اما روشهای موجود بازیابی و ساختن حافظه را جدا بهینه میکنند و فضای پاداش مشترکی ندارند که بشود با آن تصمیمهای جستوجو، نوشتن و توقف
یاد گرفتن اینکه کدام تجربهها، چند تا و به چه ترتیبی در حافظهی ایجنت به او نشان داده شوند
حافظه به ایجنت اجازه میدهد بدون تغییر وزنهایش از تجربههای گذشته استفاده کند. اما شباهت معنایی بهتنهایی مفید بودن یک خاطره را تضمین نمیکند: نتیجه به این بستگی دارد که خاطرهها چطور انتخاب و به ایجنت نشان داده شوند. مثلاً پنج تجربهی شبیه هم ممکن است کمتر ا
چهار ایجنت کلاد یک مدل پایهی خام را خودشان پسآموزش دادند و به سطح نسخهی رسمی رساندند
«خودبهبودی بازگشتی»، یعنی ساخته شدن سیستمهای قویتر هوش مصنوعی به دست خود هوش مصنوعی، را هنوز نمیشود مستقیم اندازه گرفت. نویسندهها نسخهی ضعیفتر و قابل سنجشی را بررسی میکنند: آیا ایجنتهای پیشرو میتوانند یک مدل پایهی کوچک و خام را فقط با دادهی عمومی پس
پلتفرم بازی برای ارزیابی و آموزش ایجنتهای رابط گرافیکی در موبایل، کامپیوتر و وب
یادگیری تقویتی برخط با پاداش قابل بررسی، در ریاضی، کدنویسی و کار با ابزار پیشرفت سریعی آورده، اما گسترش آن به ایجنتهای رابط گرافیکی سخت است: محیطهای تعاملی گراناند و تسکهای آموزشی واقعگرا کماند. کارهای قبلی اپ و تسک تازه ساختهاند ولی نه کد آموزش را منتش
آموزش همزمان اقدام و پیشبینی چند قدم بعدی، برای استفادهی بهتر از مسیرهای موفق ایجنت
آموزش ایجنتهای زبانی به خاطر هزینهی بالای اجراهای طولانی محدود است، ولی یادگیری تقویتی معمول فقط از یک پاداش پایانی یاد میگیرد و نظارت قدمهای میانی را هدر میدهد. روشهای قبلی یا هدف ارزش برای هر قدم میسازند، که همه از همان یک پاداش میآیند، یا هدف مشاهده
وقتی شاگرد اشتباه میکند، معلم دنبالش میرود: بازگرداندن نظارت قابل اعتماد با نقد معلم
تقطیر روی سیاست، مدل شاگرد را روی پاسخهای خودش با نظارت توکن به توکن از معلم آموزش میدهد و فرض میکند معلم از هر شروعی که شاگرد نوشته به پاسخ درست میرسد. نویسندهها این ویژگی را «بازیابیپذیری معلم» مینامند و نشان میدهند روی پاسخهای غلط از کار میافتد: م
بررسی واقعیت خودتقطیری در یادگیری تقویتی ایجنتی: هیچ روشی همیشه از GRPO بهتر نیست
تعداد روشهای خودتقطیری در یادگیری تقویتی ایجنتی رو به افزایش است، اما ارزیابیهای موجود اغلب عدد پایههای منتشرشده را زیر شرایط آزمایشی متفاوت دوباره استفاده میکنند، مقایسهی مستقیم کمی بین روشهای همزمان دارند و به پایداری آموزش و هزینهی محاسبه کم توجه می
یادگیری از ادامهی واقعی یک «اوراکل» از همان وضعیتی که ایجنت به آن رسیده
یادگیری تقویتی برای کارهای طولانی محدود به آیندههایی است که سیاست فعلی میبیند. اگر اجراها هیچوقت به رفتار مفید نرسند، هیچ روش تقسیم اعتباری نمیتواند برای وضعیتها و عملهایی که اصلاً دیده نشدهاند نظارت بدهد. روشهای تقطیر روی سیاست راهنمایی معلم را روی وض
ساخت محیطهای طولانی با پاداش پیشرفت متراکم، از روی یک «جهان پنهان» کاملاً مشخص
ایجنتهای طولانیمدت که ساعتها تا روزها روی کار ارزشمند کار میکنند، توجه زیادی گرفتهاند، ولی مدلهای متنباز در این کارها ضعیفاند، عمدتاً به خاطر نبود دادهی آموزشی و دستور آموزش کارآمد. تسکهای طولانی و پیچیده سخت ساخته و تأیید میشوند و پاداششان پراکنده
تزریق انتخابی اسکیل در یادگیری تقویتی ایجنتی، فقط وقتی برآورد شود واقعاً کمک میکند
اسکیلهای متنی میتوانند با تقطیر تعاملهای قبلی به راهنمای قابل استفادهی دوباره، کاوش ایجنت را در یادگیری تقویتی بهتر کنند. اما روشهای موجود یا فرض میکنند تزریق اسکیل همیشه مفید است یا برای سنجش سودش به بازخورد غیرمستقیم یا اجراهای پرهزینه تکیه میکنند. آز
پاداش تست واحد به مدل یاد میدهد زیادی ویرایش کند و باگ خیالی بسازد؛ راهحل، پاداش برای ویرایش دقیق
یادگیری تقویتی با تست واحد دستور رایج پسآموزش مدلهای کد است، اما تست واحد فقط میپرسد برنامهی نهایی پاس میشود یا نه. نویسندهها دیدند این پاداش در اشکالزدایی نرخ پاس را بالا میبرد، ولی همزمان به مدل یاد میدهد بیشتر از لازم ویرایش کند و در کدی که درست ا
داورهای فراخوانی ابزار به مرجع متنی تکیه میکنند و مقدار درستی را که منبعش دیده نمیشود رد میکنند
داورهای فراخوانی ابزار مقدار آرگومانهایی را که ایجنت پیشنهاد داده ارزیابی میکنند. نویسندهها دیدند وقتی در ورودی داور هیچ متنی نیست که بگوید مقدار باید چه باشد، داور مقدار درست را کمتر میپذیرد. این در سه حالت پیش میآید: مقدار پیشفرض طرحوارهی تابع است که
یادگیری تقویتی متنی: بهبود کانتکست ایجنت با مقایسهی گروهی اجراهای موفق و ناموفق، بدون گرادیان
ایجنتها میتوانند با بازنویسی کانتکست متنیای که رفتارشان را هدایت میکند، بدون تغییر پارامترها به بازخورد تسک واکنش نشان دهند. اما تبدیل پاداش اجرا به بهروزرسانی قابل استفادهی دوباره سخت است: یک مسیر تنها شواهد مقایسهای کمی دربارهی اینکه چه چیزی باید عو
آموزش بازتاب پیشگیرانه به ایجنتها، برای کنار آمدن با بازخورد پرنویز ابزارها و اصلاح کاربر
در استقرار واقعی، سرویسهای ابزاری MCP ممکن است بازخورد پرنویز برگردانند و کاربر ممکن است برای اصلاح ایجنت دخالت کند؛ مثلاً یک API خطای مبهم برمیگرداند یا کاربر وسط کار میگوید «نه، فایل دیگر را منظور داشتم». روشهای موجود نظارت کمی برای یادگیری بازتاب و بازی
سنجهی پیشرفت «توکن تا پایان» برای پخش پاداش پایانی بین قدمهای ایجنت چندنوبتی
یادگیری تقویتی با پاداش قابل تأیید برای ایجنتهای چندنوبتی به پاداش پایانی پراکنده تکیه دارد که دربارهی تکتک قدمها چیز زیادی نمیگوید. مقایسهی قدمها درون یک گروه به تطبیق قابل اعتماد وضعیت و نتیجههای متنوع نیاز دارد، و امتیازدهی مستقیم به قدمها ممکن است
ایجنت کدنویسی روی دستگاه محلی با یک مدل کوچک، که فقط قدمهای کلیدی را به مدل ابری میسپارد
کارهای پیچیده و طولانی ایجنتی معمولاً به مدلهای پیشرو در ابر تکیه دارند. اما اجرای این مدلها در همهی قدمهای یک مسیر طولانی هزینهی زیادی دارد، در حالی که همهی قدمها به یک اندازه توانایی لازم ندارند؛ مثلاً خواندن یک فایل به اندازهی طراحی یک راهحل سخت نی
مقاوم کردن خودکار بررسیکنندههای محیطهای ایجنتی در برابر تقلب، با حلقهی هکر و ترمیمکار
محیطهای ایجنتی با بررسیکنندههای برنامهای، نتیجههای پیچیده را به پاداش تبدیل میکنند. اما میشود به این بررسیکنندهها حمله کرد تا به ایجنتی که تسک را انجام نداده و تقلب کرده نمرهی کامل بدهند؛ مثلاً ایجنت به جای درست کردن کد، فایل تست را عوض کند. این هم ا
ایجنت کدنویسی که پیش از هر اقدام نتیجهاش را پیشبینی میکند و از درستیِ پیشبینیاش پاداش میگیرد
بیشتر ایجنتهای کدنویسی پیشبینی نمیکنند هر اقدامشان چه نتیجهای دارد. پاداش پایانی هم شکست را به قدم مشخصی نسبت نمیدهد، پس یک ویرایش اشتباه میتواند پیش از رسیدن هر سیگنالی وضعیت ریپو را خراب کند؛ مثلاً ویرایشی که تست هدف را پاس میکند ولی تستی را که قبلاً
یادگیری تقویتی آگاه از تجربهی فرایند: تقویت انتخابی جریمه برای الگوهای تصمیم تکرارشوندهی ناموفق
پاداش پایانی آموزش ایجنتهای چندنوبتی را بدون برچسب قدمبهقدم ممکن میکند، اما مزیت نسبی گروهی راهنمایی کمی دربارهی اینکه کدام تصمیم میانی باید عوض شود میدهد. مسیرهای ناموفق هم اقدامهای معقول دارند، و الگوهای تصمیم نامطلوب ممکن است در طول آموزش تکرار شوند
بهینهسازی سیاست گروهی با کانتکست منطبق: مقایسهی اقدامها فقط در وضعیتهای واقعاً مشابه
آموزش ایجنتهای طولانیمدت نیاز دارد از بازخورد پایانی پراکنده، به تصمیمهای میانی اعتبار داده شود. در یک گروه محدود از اجراهای همنژاد، مقایسهی مفید اقدامها به کانتکست آنها، شواهد برای هر دو گزینه و نحوهی ورود این شواهد به یادگیری بستگی دارد؛ مقایسهی دو
یادگیری از شکست با مداخلهی آموزشی زنده: مربی چندایجنتی برای فرار از فروپاشی پاداش صفر
یادگیری تقویتی با پاداش قابل تأیید محرک اصلی مدلهای استدلالی است، اما در برابر «فروپاشی پاداش صفر» آسیبپذیر است: وقتی سختی تسک ناگهان بالا میرود، همهی تلاشها شکست میخورند و سیگنال یادگیری از بین میرود. روش معمول مسیرهای ناموفق را دور میریزد، در حالی که
تقطیر روی سیاست با انشعاب در نقطههای تصمیم نامطمئن، برای پوشش بیشتر با همان بودجه
تقطیر روی سیاست روی مسیرهای تولیدشدهی شاگرد نظارت معلم میدهد، اما یک مسیر در هر تصمیم فقط یک ادامه را نشان میدهد و با بودجهی نمونهبرداری محدود، پوشش نظارت کم است. روش BranchOPD نقطههای تصمیم پراطلاعات را با عدم اطمینان شاگرد و اختلاف معلم و شاگرد انتخاب
مداخله در زمان اجرا: تبدیل مسیرهای ناموفق به موفق با معیارهای ارزیابی، برای یادگیری فراتر از حد سیاست
روشهای یادگیری تقویتی ایجنتی با یک گلوگاه بنیادی روبهرو هستند: وقتی تسکها از مرز توانایی فعلی مدل فراتر میروند، مسیرهای موفق خیلی کمیاب میشوند و آموزش اغلب فرو میپاشد، چون مدل چیزی برای یادگرفتن ندارد. روش RTI در زمان اجرا از شواهد سمت پاداش، یعنی معیاره
تقطیر روی سیاست بر پایهی وضعیت تعامل برای ایجنتهای چندنوبتی: استدلال قبلی شاگرد نظارت معلم را خراب میکند
تقطیر روی سیاست راهی قوی برای انتقال توانایی استدلال از مدلهای پیشرو به مدلهای کوچکتر است، اما گسترش آن به محیطهای ایجنتی چندنوبتی سخت است. معلم وقتی تاریخچهی کامل شاگرد، شامل استدلالهای قبلیاش، را میبیند، ممکن است با همان استدلالهای غلط همراه شود. نو
ایجنتی که محیط را به عقب برمیگرداند ولی دانستههایش را با خود جلو میبرد
ایجنتهای مدل زبانی در محیطهای طولانی کار میکنند و یک اشتباه زودهنگام میتواند زنجیرهای از شکست بسازد و ایجنت را در مسیری بنبست گیر بیندازد. مثلاً در بازی Sokoban یک جعبه که به گوشه رانده شد دیگر قابل جابهجایی نیست و ادامه دادن بیفایده است. ایجنت باید بت
هک پاداش به عنوان یک راهبرد مسری در سیستمهای چندایجنتی کدنویسی
سیستمهای چندایجنتی با هماهنگی ایجنتهایی که کد و برنامه را به اشتراک میگذارند تسکهای کدنویسی را حل میکنند و اغلب با یادگیری تقویتی و ارزیاب خودکار بهینه میشوند. دور زدن ارزیاب میتواند بدون راهحل واقعی پاداش بگیرد؛ مثلاً کدی که تست را دستکاری میکند تا ه
فرار از «تلهی مزیت صفر» در یادگیری تقویتی با پاداش قابل تأیید، با ساخت بازگشتی مسئلههای تازه
بزرگ کردن دادهمحور یادگیری تقویتی با پاداش قابل تأیید روی جمعآوری یا تولید مسئلههای آموزشی متمرکز بوده، اما اندازهی مجموعه به تنهایی تعیین نمیکند که داده برای یک سیاست هدف سیگنال یادگیری مفید میدهد. نویسندهها نشان دادند یک مجموعهی بزرگ ریاضی متنباز تق
خودپاداشدهی رفتاری برای ایجنتهای مهندسی نرمافزار: فراتر از پاداش دودویی قبول یا رد تست
یادگیری تقویتی با پاداش قابل تأیید با تستهای اجرایی نظارت قابل اعتمادی به ایجنتهای مهندسی نرمافزار میدهد، اما پاداش دودویی بین مسیرهایی که کیفیت اشکالزداییشان خیلی متفاوت است فرقی نمیگذارد. مثلاً دو مسیری که هر دو تست را رد میکنند، یکی ممکن است تا نزدی
هارنساسکیوال: آموزش ایجنتهای پایگاه داده درون همان هارنسی که در استقرار با آن کار میکنند
مدلهای تبدیل متن به SQL معمولاً آموزش میبینند که پرسش را مستقیم به یک کوئری ایستا تبدیل کنند، اما ایجنتهای واقعی پایگاه داده با تعامل چندنوبتی و وضعیتدار با پایگاه دادهی زنده کار میکنند: شِما را بررسی میکنند، کوئری آزمایشی اجرا میکنند، خطا را تشخیص می
ایجنت کِی باید فکر کند؟ استدلال تطبیقی با برآورد پشتیبانی استدلال در نوبتهای بعدی
ایجنتهای مدل زبانی معمولاً پیش از هر اقدام در طول مسیر استدلال میکنند. اما استدلال در هر نوبت لازم نیست، چون استدلال قبلی میتواند اقدامهای بعدی را هم پشتیبانی کند؛ مثلاً وقتی ایجنت یکبار برنامهی مرور چند صفحه را چیده، لازم نیست پیش از باز کردن هر صفحه دو
تریس: تشخیص شکنندگی تأییدکننده در ارزیابی ایجنتها، تا معلوم شود تغییر امتیاز از ایجنت است یا از سنجش
امتیاز تأییدکنندهها هم معیار بنچمارک است و هم پاداش آموزشی ایجنتها، و تغییر امتیاز معمولاً تغییر توانایی خوانده میشود. اما ممکن است فقط تغییر در خود ارزیابی باشد؛ مثلاً اگر فقط نام ابزارها عوض شود و امتیاز افت کند، ممکن است قاعدهی امتیازدهی به نامها حساس
کِی به تقطیر درون سیاست نیاز داریم؟ تقطیر روی اجراهای آفلاین دانشآموز اغلب بهتر است
تقطیر درون سیاست برای انتقال توانایی معلم به مدل دانشآموز رایج شده است: دانشآموز مدام پاسخ تازه تولید میکند و معلم آنها را اصلاح میکند. سؤال این است که آیا نمونهگیری درون سیاست برای هر جفت معلم و دانشآموز مفید است، یا هزینهی تولید مداوم پاسخ تازه گاهی
سر وقت: به سوی ایجنتهایی که بودجهی زمانی را هم رعایت کنند و هم از آن بهرهی مفید ببرند
سؤال این است که آیا ایجنتهای کوچک میتوانند زیر بودجهی صریح زمان واقعی کار کنند، یعنی هم زمان تخصیصیافته را رعایت کنند و هم از زمان موجود برای بهتر کردن نتیجه استفاده کنند. مثلاً ایجنتی که ۱۵ دقیقه برای یک مسابقهی یادگیری ماشین وقت دارد، نباید پس از ۲ دقیق
یادگیری تقویتی مشروط به شکست برای ایجنتهای مهندسی نرمافزار بلندمدت
مهندسی نرمافزار در سطح مخزن یک تنظیم بلندمدت چالشبرانگیز است. کارهای اخیر ایجنتها را با روشهایی مثل GRPO آموزش میدهند که چند مسیر مستقل برای هر مسئله نمونهگیری و پاداش پایانی را در یک گروه ثابت مقایسه میکنند. اما این روش بازخورد تأییدکننده از وصلههای ش
کلیفت: خودتأییدی همدیس برای آموزش ایجنتهای وب و مقیاس دادن زمان آزمون
ایجنتهای وب متنباز حالا برای اجرای تسکهای واقعی مرورگر به اندازهی کافی قویاند، اما آموزششان با یادگیری تقویتی هنوز به نظارت ضعیف وابسته است: موفقیت دودویی تسک برای اعتباردهی بیش از حد پراکنده است و داورهای مدل پیشرو برای هر گام گراناند و در استقرار هم در
پسنگری آیندهنگر: یادگیری تقویتی خودکالیبره با فاصلهی پیشبینی و واقعیت
یادگیری تقویتی برای ایجنتهای بلندمدت فقط به سیگنالهای گذشتهنگر تکیه دارد: اعتبار فقط پس از مشاهدهی پیامد محیط تخصیص مییابد و باور ایجنت در لحظهی عمل برای گرادیان نامرئی میماند. در نتیجه ایجنت ممکن است با اطمینان زیاد شکست بخورد یا با تردید موفق شود و آم
اتوکامپکت: آموزش ایجنت کدنویسی برای تصمیم دربارهی زمان فشردهسازی کانتکست
ایجنتهای کدنویسی تسکهای مهندسی نرمافزار در سطح مخزن را با مسیرهای طولانی بررسی کد، جستوجو، ویرایش و تست حل میکنند. با پیشرفت تسک، کاوشهای قبلی کهنه میشوند، پس مدیریت کانتکست فقط جلوگیری از سرریز نیست: ایجنت باید تصمیم بگیرد کِی فشرده کند، کدام وضعیت کار
امتیاز بیشتر، پاسخ بدتر: کاهش تقلب در پاداش در یادگیری تقویتی روبریکمحور با روبریکهای سطح پروتکل
یادگیری تقویتی روبریکمحور مدلها را جایی آموزش میدهد که تأییدکنندهای وجود ندارد: یک داور هر معیار روبریک را بررسی میکند و حکمها معمولاً با جمع وزندار به پاداش تبدیل میشوند. در جمع، معیارها یکدیگر را جبران میکنند: سیاستی که تنها تصمیم مهم را از دست بدهد
پیآر-اوپیدی: خودتقطیری روی سیاست با بازنمایی ممتاز برای یادگیری تقویتی ایجنتی
ایجنتهای زبانی معمولاً با یک پاداش در هر اپیزود آموزش میبینند، و خودتقطیری ممتاز با اینکه همان سیاست با در اختیار داشتن یک مهارت، نسخهی بدون مهارت خودش را از طریق احتمال توکنها آموزش دهد، این سیگنال را غنی میکند. نویسندهها دو پدیده یافتند که این کانال ر
گزارش فنی پیستیس: خانوادهی مدلهای چندرسانهای با تقطیر و یادگیری تقویتی درهم
پسآموزش مدلهای چندرسانهای برای استدلال عمیق و کار ایجنتی بلندمدت معمولاً تقطیر و یادگیری تقویتی را جدا یا با یک تابع زیان ترکیبی ثابت بهینه میکند، که میتواند به ناپایداری، تخصیص اعتبار ضعیف در مسیرهای طولانی و مبادلهی تواناییها منجر شود؛ مثلاً بهتر شدن
یادگیری تقویتی چندهارنسی برای ایجنتهای کدنویسی: سود آموزش در برابر وابستگی به هارنس
سیستمهای اخیر ایجنتهای کدنویسی را با یادگیری تقویتی روی مسیرهای جمعآوریشده از چند هارنس اجرا آموزش میدهند. اما بهبود زیر هارنسهای آموزشی این پرسش را باز میگذارد که آیا به رابطهای دیدهنشده منتقل میشود و چطور به نرمالسازی پاداش وابسته است. نویسندهها
سوئی-مم: یادگیری مدیریت تطبیقی حافظه برای ایجنتهای کدنویسی بلندمدت
ایجنتهای مهندسی نرمافزار بلندمدت باید تاریخچهی طولانی و پرنویز تعامل را با بودجهی محدود کانتکست مدیریت کنند. روشهای موجود به گردشکارهای فشردهسازی ایستا تکیه دارند یا قیدهای سختی بر زمان و دانهبندی فشردهسازی میگذارند، و مدیریت حافظه و حل مشکل را با هم
پکت: همآموزی با ردپای ممتاز برای ایجنتهای چندنوبتی استفاده از ابزار
ایجنتهای چندنوبتی ابزار باید در چند نوبت استدلال کنند، ابزار فرا بخوانند و با مشاهدهها تطبیق یابند. پسآموزش آنها سخت است: یادگیری تقویتی با وجود همخوانی با حالت استنتاج از پاداش پراکنده و تخصیص اعتبار ضعیف رنج میبرد، و تنظیم دقیق نظارتشده روی ردپاهای مت