آرشیو مقاله‌ها همه‌ی مقاله‌هاموضوع‌هالابراتوارهاجستجودرباره
همه‌ی مقاله‌هاموضوع‌هالابراتوارهاجستجودرباره
خانه مقاله‌ها مقاله‌ی 2610.12849

مقاله‌ی arXiv:2610.12849 · نگه‌داشته برای بعد

Co-Modifying Application Code and Deployment Infrastructure: A Causal Study of AI Agent Pull Requests

درخواست‌های ادغام ایجنت‌ها که هم کد و هم زیرساخت استقرار را تغییر می‌دهند: تأخیر طولانی یا ادغام بی‌صدا بدون بازبینی

تاریخ
(۱۷ مهر ۱۴۰۵) 2026-10-09 تأییدشده از روی تاریخ ارسال نسخه‌ی اول در آرکایو
نویسنده‌ها
Mohammad Wathiq Soualhi, Basem Suleiman
نهاد نویسنده‌ها
University of New South Wales

خلاصه‌ی فارسی

مسئله

ایجنت‌های مهندسی نرم‌افزار بیشتر داخل سندباکس‌های جدا با تست‌های محلی ارزیابی می‌شوند، اما استقرار یک قابلیت در ریپوی مشترک نیاز دارد خط لوله‌ی CI/CD، کانتینرها و فایل‌های تأمین زیرساخت هم کنار منطق برنامه تغییر کنند. چون ایجنت‌ها آگاهی از استقرار ندارند، این تغییرهای دوحوزه‌ای وابستگی‌های تأییدنشده‌ای وارد خط لوله‌ی یکپارچه‌سازی می‌کنند.

روش

نویسنده‌ها ۲۶۹۹۹ PR از دو مجموعه‌داده‌ی بزرگ (AIDev v5 و MOSAIC-3M) را شامل شش معماری ایجنت و یک پایه‌ی انسانی هم‌تراز بررسی کردند. با یک دسته‌بندی قطعی چهارسطحی فایل‌ها و تطبیق دقیق چهاربعدی لایه‌ها، معیارهای یکپارچه‌سازی را با کنترل حجم کد برنامه جدا کردند تا هزینه‌ی علّی PRهای دوحوزه‌ای برآورد شود.

یافته‌ها

  • ایجنت‌ها بیشتر کدنویس برنامه یا انجام‌دهنده‌ی کارهای روزمره‌اند و کارهای نگهداری ۱۷٫۷۰ تا ۲۵٫۴۱ درصد PRهایشان را تشکیل می‌دهد؛ تغییرهای دوحوزه‌ای فقط ۴٫۴۸ تا ۴٫۵۵ درصد PRهای ایجنتی‌اند.
  • درخواست‌های ادغام دوحوزه‌ای که صریحاً بازبینی می‌شوند، به طور میانه ۱۳٫۱۳ ساعت تأخیر اضافه دارند و زمان ادغامشان ۳٫۲۴ برابر می‌شود، عمدتاً به خاطر فایل‌های CI/CD و تأمین زیرساخت.
  • هویت ایجنتی، حتی برای مشارکت‌کنندگان بیرونی بدون دسترسی نوشتن، شانس بازبینی انسانی را ۶۳٫۷ درصد نسبت به انسان‌ها کم می‌کند؛ ۴۳٫۱ تا ۵۶٫۲ درصد PRهای دوحوزه‌ای بدون بازبینی و در میانه‌ی کمتر از ۳۱ دقیقه ادغام می‌شوند.

محدودیت‌ها

مقاله بخش جداگانه‌ای برای محدودیت‌ها ندارد؛ نتیجه‌ها به دو مجموعه‌داده‌ی PR و شش معماری ایجنت محدودند و برآورد علّی بر فرض قابلیت مبادله‌ی شرطی تکیه دارد.

چرا مهم است

تغییر در زیرساخت استقرار می‌تواند کل سرویس را از کار بیندازد. این کار نشان می‌دهد چنین تغییرهایی از طرف ایجنت‌ها اغلب بدون بازبینی ادغام می‌شوند و کنترل دسترسی مبتنی بر مسیر فایل لازم است.